Pierwszy raz od bardzo, bardzo dawna miałam sen. Koszmar. Bardzo... bardzo realistyczny;/ Chcę mieć znów ciszę pod powiekami, gdy wreszcie uda się zasnąć. Samemu, we własnym pokoju - nawet tym wynajętym. Byle daleko od innych ludzi, ich oddechu, nieustającego tętna... Daleko od pewnego konkretnego pokoju, gdzie przed miesiącem zaczęło się całe to piekło. Przepraszam Cię za wtedy i za ten weekend.
Byle daleko od myśli.
Czasem chciałabym się stać drugim Warwickiem...
Wszczepić w mózg pieprzony bluetooth czy implant pobudzający ośrodek szczęścia, by móc to sterować z zewnątrz. Po co wiele opcji?
On/off.
Tylko tyle.

Ostatnio pewien ktoś zarzucał, że graficzę bez uczuć...
dwa pomysły... jeden, hm... motyw niemal Nam June Paikowski zaadaptowany na płaską grafikę...
a drugie... może pogodzenie się z sobą? Może zabicie się do końca?
Hmh... graficzne katharzis
Pewien rmocjonalniewymagający ktosiu... wiem, że a. nie kochasz moich grafik i w sumie gdyby nie fakt, że masz dług komentarzowy, to byś ich nawet nie przeglądał b.nie czytasz tego hmh...
chcesz zobaczyć coś, co jest nie tylko zabawą efektami, co było zrobione z uczuciem? powiedz. Ty... albo w sumie ktokolwiek. Eterze do którego piszę

Hmh..
chyba powoli się podnoszę.
Jak golem, przywołany do "życia"
Artificial.

On/off?
Hmh... To coś pomiędzy.